Ar ôl i’r plant gyrraedd, fe ddechreuon ni feddwl nad Llundain oedd y lle gorau i ni mwyach

Jayne: Roedden ni eisiau cael tŷ mwy o faint a mwy o le i’r plant, ac roedden ni wedi dechrau pwyso a mesur ein dewisiadau. Doedd dim cyswllt â Chymru gyda ni, ond roedden ni’n gwybod ein bod ni eisiau bod yn agos at gefn gwlad, ac roedd y syniad o fyw ger y môr yn apelio. Fe wnaethon ni chwilio’r we am y lleoedd gorau i fyw yn y DU, ac roedd Caerdydd yn un ohonyn nhw. Doedd yr un ohonom ni wedi bod yno o’r blaen, felly fe benderfynon ni fynd i weld. Fe ddigwyddon ni aros ym Mhenarth, y dref drws nesaf at Gaerdydd, a chwympo mewn cariad â’r lle.

Calum: Yn fy meddwl i ro’n i’n ystyried mod i’n symud o Lundain, felly byddai’n rhaid bod yn y rhan fwyaf cyffrous o Gaerdydd! Ond yna fe gawsom ni ein hail blentyn ac ar unwaith roedd y ffocws yn llawer mwy ar fywyd teuluol, a dechreuais feddwl efallai yr hoffwn ni i bethau arafu ychydig. Fe aethon ni ar ymweliad arall a meddwl fod Penarth yn gwneud synnwyr perffaith. Ac fe welsom fod ysgolion da yno, oedd yn amlwg yn agos at frig ein rhestr o ddymuniadau.

Mae'r meddyg teulu Calum Forrester-Paton yn egluro pam fod Penarth, De Cymru yn cynnig y cydbwysedd bywyd-gwaith perffaith iddo ef a'i deulu.

Roedden ni eisiau cael popeth ar garreg y drws

 

Jayne: Pan oeddem ni’n prynu’r tŷ, fe wnaethon ni edrych ar wahanol opsiynau ac yn y pen draw fe brynon ni mewn lle canolog iawn. Doedden ni ddim eisiau cael ein gorfodi i ddefnyddio’r car drwy’r amser. Ro’n i eisiau gallu cerdded i’r siopau, y bwytai a’r orsaf drenau – ac mae bod ar lan y môr yn wych. Gallwn ni gerdded mas o ddrws y ffrynt ac rydym ni yn y parc ymhen dau funud, ac mae’r parc yn arwain at yr arfordir… weithiau, hyd yn oed os nad ydyn ni wedi llwyddo i wneud fawr ddim mewn diwrnod, fe fyddwn ni’n dweud: ‘Beth am bicio i lawr i Bier Penarth?’

Mae modd dod o hyd i lefel uchel o fodlonrwydd gwaith yng Nghymru, a chyfleoedd gwych i ddatblygu gyrfa

Calum: Mae ’na gwpwl o bethau dwi’n eu hoffi am y diwylliant gwaith yma. Mae’n teimlo i mi fod y model partneriaeth yn gryfach yng Nghymru nag yn Llundain. Mae mwy o feddygon teulu sydd newydd gymhwyso eisiau dod yn bartneriaid yn eu meddygfeydd ac ysgwyddo cyfrifoldeb am bolisi a chyfeiriad y practis yn hytrach na bod yn gyflogeion sy’n derbyn cyflog yn unig. Ac yng Nghymru, mae gyda chi’r syniad hwn o ‘glystyrau’ ble bydd meddygfeydd meddygon teulu mewn ardal yn dod ynghyd i gyfuno’u hadnoddau a darparu gofal sylfaenol ar gyfer sawl agwedd. Mae’n golygu y galla i alw ar ffisiotherapyddion, dyweder, neu nyrsys iechyd meddwl, sydd i bob pwrpas yn rhan o fy nhîm innau.

Jayne: Mae ein swyddi ni’n unigryw, am wn i, yn yr ystyr eich bod chi’n gallu mynd i weithio yn unrhyw le, fwy neu lai. Ond roedden ni eisiau bod yn agos at ddinas fawr fel Caerdydd, ble mae prifysgol sy’n dysgu meddygaeth, er mwyn bod cyfleoedd i ni barhau i gael addysg feddygol a datblygu ein gyrfaoedd. Yn ogystal â gweithio fel meddyg teulu, dwi’n treulio amser yn Ysbyty Brenhinol Caerdydd erbyn hyn, yn yr adran iechyd rhywiol.

Calum: Yn wir, os ydych chi eisiau cymryd rhan mewn ymchwil neu ddysgu, mae’r cyfan yma. Dwi wedi ysgwyddo rôl ychwanegol mewn bwrdd iechyd cyfagos, Cwm Taf, yn gweithio gyda Macmillan i helpu i wella safon y gofal i gleifion canser a ddarperir gan feddygon teulu ar draws y rhanbarth.

GP Calum Forrester-Paton walking down a corridor in the surgery
GP Calum Forrester-Paton at his desk in the surgery with a patient
Meddyg teulu Calum Forrester-Paton

Rydym ni’n bwriadu gwneud yn fawr o’r lle ble rydym ni’n byw wrth i’r plant dyfu

Jayne: Hyd yn oed nawr, â’n plentyn lleiaf ond yn 11 mis oed, mae’n hyfryd mynd am dro ar hyd un o’r traethau lleol. Ond rydym ni’n edrych ymlaen at fynd i gerdded ym Mannau Brycheiniog a mynd i wersylla. Mae pob math o bethau rydw i’n gwybod y bydd y plant wrth eu boddau’n eu gwneud pan fyddan nhw’n hŷn.

Calum: Dwi eisiau dechrau syrffio. Breuddwyd yn unig ydyw ar hyn o bryd, ond byddwn wrth fy modd pe gallwn ei gwireddu. Dwi eisiau cerdded a beicio mwy hefyd. Roedd angen i mi deithio i fyny’r A470, rhan o Ffordd Cambria, yn eithaf aml gyda fy ngwaith, ac mae’r golygfeydd ar y ffordd i Ferthyr Tudful yn syfrdanol. Roedden ni’n arfer beicio cryn dipyn yn Llundain – bydden ni hyd yn oed yn mynd ar y beic i’r feithrinfa, a’r plant mewn trelar ar y cefn. Am fod tri gyda ni erbyn hyn, dyw hynny ddim yn bosib mwyach, ond mae’n rhywbeth arall i edrych ymlaen ato.

 ‘Mae hyn yn wallgo’. Mae’n teimlo fel pe baen ni ar ein gwyliau, ond dyma ein tref ni.’

Rydym ni wedi dod o hyd i’n cartref parhaol yma yng Nghymru

Calum: Alla i ddim â chredu nad oedden ni’n siŵr ar un adeg a fydden ni’n symud. Dydyn ni ddim wedi edrych yn ôl. Mae pawb yn hyfryd, mae cyflymder bywyd yn arafach mewn tref fach fel Penarth, ac rydw i’n treulio mwy o amser yn yr awyr agored. Mae llai o dorfeydd, felly mae llawer llai o straen wrth wneud pethau gyda’r plant. Ac mae teithio i’r gwaith drwy olygfeydd mor ddyrchafol yn codi eich ysbryd ar ddechrau’r diwrnod gwaith ac ar ei ddiwedd.

Jayne: Yn y misoedd cyntaf yr oedden ni’n byw yma, doedden ni’n methu stopio gwenu a theimlo’n hynod smyg. Roedd adegau pan fydden ni’n eistedd yn yr haul, gan edrych allan dros y môr, a byddwn i’n dweud: ‘Mae hyn yn wallgo’. Mae’n teimlo fel pe baen ni ar ein gwyliau, ond dyma ein tref ni.’ Ac ar ôl 12 mis, rydym ni wedi gwneud llawer o ffrindiau rhagorol. Dwi’n teimlo’n rhan o’r gymuned.

The Forrester-Paton family on Penarth beach
The Forrester-Paton family walking on Penarth Pier
Y teulu yn mwynhau Penarth.

Straeon cysylltiedig